Als ik de ene iets geef, moet de ander natuurlijk ook iets krijgen


Op een warme dinsdagmiddag zijn Carly en ik onderweg naar Saskia. Wanneer eerst onze navigatie uitvalt, lopen we met een omweg naar het huis van Saskia. We krijgen hierdoor een goede indruk van de wijk waar Saskia woont. We komen aan in een wijk met veel arbeiderswoningen en zijn opzoek naar nummer 18. We bellen aan en horen al direct een hond blaffen. We zijn niet bang voor honden, dus als Saskia vraagt of we dit een probleem vinden knikken we beiden nee.

Luistergeld
We komen binnen in de kleine, maar gezellige woonkamer. De kinderen komen nieuwsgierig kijken naar welke ‘vreemden’ er binnen zijn gekomen en geven ons netjes een handje. 2 Van de 4 kinderen van Saskia zijn thuis. Wanneer onze ‘nieuwigheid’ er af is, vertrekken ze weer naar de bank waar ze op hun buik languit neerploffen. De tv gaat aan en kinderprogramma’s vullen de ruimte met geluid.

“Ze hebben een beetje last van buikpijn”, zegt Saskia. Gezien de hitte, geven we aan dat het gesprek niet al te veel tijd zal gaan kosten. Het gesprek begint snel op gang te komen, maar we merken dat het toch een lastig onderwerp blijft. Het gesprek gaat voornamelijk over de opvoeding van de kinderen met betrekking tot geld. “De kinderen krijgen één keer in de week zakgeld, verdeeld naar hun leeftijd. Naast dat is er ook nog luistergeld: wanneer ze de hele week goed geluisterd hebben, dan krijgen ze het dubbele aan zakgeld”, verteld Saskia. Zowel Carly als ik worden enthousiast van dit idee. Het is goed om te horen dat ze er zo bewust mee bezig is.

Bikkel
Het gesprek wordt steeds soepeler en Saskia verteld steeds meer: hoe zij vroeger is opgegroeid met geld, hoe zij dit nu aanpakt en wat haar huidige situatie is. Saskia komt over als een echte bikkel, vier kinderen is ook niet zomaar iets. “Als ik de ene iets geef, moet de ander natuurlijk ook iets krijgen”. Met vier kinderen, begrijpen wij dat het soms zwaar kan zijn, al helemaal wanneer je in de bijstand zit. Saskia heeft al sinds mei 2015 een uitkering, maar maakt al stappen met begeleiding van haar budget coach.

Ondanks dat het soms wat zwaar kan zijn, weet zij haar hoofd boven water te houden en het positieve te blijven inzien.

“Mam, mogen we zo het zwembad in?”, vraagt haar jongste zoon. We bedanken Saskia voor het gesprek en haar openheid en verlaten het kleine maar gezellige huis weer.

Nijmegen, juni 2017

Auteurs: Merle Snoijink & Carly van Mensvoort