‘Zal ik je even voorstellen aan de jongens? Ze vroegen al steeds wat die mevrouw nou komt doen’ 1


Kom binnen
Het is 30 april. Vandaag heb ik in Nijmegen een gesprek met een van de 54 Nijmeegse Marikens. Het is tevens de dag waarop verschillende OV-maatschappijen staken. Om die reden ontdek ik Nijmegen vandaag te voet. Ik volg mijn route en kom in een lange straat met veel kleurige bloemen en bomen terecht. Ik loop langs een lange heg en zie dat ik bij het juiste huis ben aangekomen. Om bij Mariken aan te bellen, moet ik over een kort grindpad. Een man doet de deur open en begroet mij vriendelijk, waarop ik zeg dat ik voor Mariken kom. ‘Loop maar rechtdoor, daar is de keuken!’. Ik word daar vriendelijk begroet door Mariken. De keuken is ruim en heeft een uitzicht op een groene tuin. Ik ga aan de lange tafel zitten en mijn jas wordt door Mariken opgehangen. ‘Zal ik je even voorstellen aan de jongens? Ze vroegen al steeds wat die mevrouw nou komt doen’. Samen lopen we naar de woonkamer. Ze excuseert zichzelf voor de rommel die voor mij niet zichtbaar is. Ondertussen roept ze haar kinderen, die in een andere ruimte aan het spelen zijn. Ik ben ondertussen vol bewondering aan het rondkijken in de prachtige woonkamer. Een voor een komen de kinderen van Mariken en haar partner naar mij toe en ze stellen zich netjes voor, om vervolgens weer druk bezig te gaan met wat ze aan het doen waren.

In het kort
Samen met Mariken neem ik plaats aan de grote eettafel in de keuken. Mariken had van dit interview gehoord via een vriendin en het leek haar leuk om mee te doen. Ze is tevens betrokken geweest bij de opening van de Marikenstraat in Nijmegen, waar ze een straatnaambord aan over heeft gehouden. Al snel merk ik dat Mariken erg geïnteresseerd is in het verhaal van Mariken van Nieumeghen. Ze vertelt dat ze ook daadwerkelijk vernoemd is naar Mariken van Nieumeghen. Haar vader heeft haar het boek over het verhaal gegeven. Ze heeft daarnaast nog meer items in haar bezit die een link hebben naar het verhaal. Via deze weg komen we in gesprek over haar jeugd en opvoeding. Ze vertelt dat ze is opgevoed met de overtuiging dat ze in de toekomst vooral moest gaan doen wat ze leuk vindt. Hierbij werd wel inzet verwacht, maar naar eigen kunnen. Zelfontplooiing vindt ze belangrijk, het werken aan je competenties binnen je eigen capaciteiten. Dit laatste komt Mariken veel tegen in contact met cliënten op haar werk in de geestelijke gezondheidszorg. In haar werk probeert ze zich te richten op het positieve, ‘kijken naar wat wel kan, in plaats van naar het negatieve te kijken.’

Een moderne vrouw
In het verhaal van Mariken van Nieumeghen speelt het vergaren van kennis een grote rol, iets wat voor Mariken duidelijk ook belangrijk is. Dit was in die periode uitzonderlijk, gezien het feit dat Mariken van Nieumeghen een vrouw was. De aandacht voor de rol als vrouw heeft Mariken zeker. Ze vindt het belangrijk om je als vrouw op de kaart te zetten en dat je hierin kritisch durft te zijn. ‘Als jij binnen komt, dan staat er iemand’, werd er wel eens tegen haar gezegd. Naast deze krachtige uitstraling, is Mariken ook een gevoelige vrouw. De gemoedstoestand en gevoelens van anderen voelt ze soms haarfijn aan, waar ze mee heeft leren omgaan. Hierin heeft ze moeten leren om ruimte te maken voor haarzelf. Mijn indruk is dat Mariken ook veel ruimte laat voor anderen. Zo vertelt ze mij later dat het voor haar belangrijk is om ‘sorry’ te kunnen zeggen, vooral in de relatie met haar kinderen. Iemand kunnen vergeven om vervolgens de relatie weer op te kunnen bouwen. Ze vertelt dat ze vroeger absoluut geen ruzie kon maken. Leren haar eigen grenzen te stellen heeft haar hierin veranderd, ruimte voor jezelf creëren is voor haar belangrijker geworden met respect voor de overtuiging van anderen. Ze probeert regelmatig te reflecteren op zichzelf waardoor ze in ontwikkeling blijft. In verhouding tot anderen vindt ze het belangrijk om te bekijken wat haar aandeel in het contact is en welke betekenis er aan gedrag gegeven kan worden. Mariken is een vrouw die op mij over komt als iemand die bewust is van zichzelf en als een vrouw die zich inzet om te blijven ontwikkelen en te blijven leren. Zo vertelt ze over de opvoeding van haar eigen kinderen en de opkomende media die hierin steeds een grotere rol speelt. Wanneer haar kinderen bijvoorbeeld een verhaal horen van een ‘YouTuber’ op het internet, wil ze hen meegeven altijd naar de andere kant van het verhaal te kijken. Ze vindt het belangrijk om zelf na te denken, in plaats van meteen een verhaal van een ander aan te nemen.

Oost, West, thuis best
In gesprek met Mariken leg ik haar een lijst met thema’s voor die in het verhaal van Mariken van Nieumeghen aan bod komen. Zodoende raken we in gesprek over avontuurlijkheid. Het avontuur van Mariken zat hem niet in wereldreizen, maar in het ontdekken van haar eigen omgeving. Ze vertelt mij dat ze het belangrijk vindt om ook in je eigen omgeving op zoek te gaan naar mooie plekken, ‘daarvoor hoef je de wereld niet rond te reizen’. Dit geeft ze ook mee aan haar kinderen, met als achterliggende gedachte ook te kunnen genieten van de kleine zaken in het leven. In haar studentenleven heeft Mariken ook voor de enige uitdagingen en avontuur gestaan. Zo is ze na 2 jaar volwassenonderwijs te hebben gevolgd, verhuisd naar Maastricht. Als dit al niet de uitdaging was, dan was het wel het huis waarin ze met 52 studenten woonde! Ze vertelde dat het een moeilijke overgang was om van een warm nest in Nijmegen, naar een voor haar onveilig huis te verhuizen. Al snel verhuist ze opnieuw, met 1 verhuizing in de tussentijd, naar een fijne kamer met een eigen keuken en een stuk minder huisgenoten. Hier heeft ze meerdere jaren met plezier gewoond. Ze kijkt positief terug op haar tijd als student in Maastricht. De stad paste goed bij haar, hier vond ze dé studie die bij haar paste en heeft ze verschillende leuke mensen ontmoet. De dynamiek in de stad is hetgeen wat haar aansprak, net als de gemoedelijke en bourgondische cultuur zoals zij die ervaarde. De terugkeer naar Nijmegen was weer even wennen, maar dit lukte haar snel in de studentenstad met de open cultuur.

Ten slotte heb ik Mariken gevraagd naar haar favoriete plek in Nijmegen. Hier moest ze lang over nadenken en ze kwam ook tot de conclusie niet echt een specifieke plek te hebben. Ze vertelde mij uiteindelijk over de Blauwe Steen die in de Burchstraat te vinden is. Een plek waar je tegenwoordig zo overheen loopt, terwijl deze plek vroeger een betekenisvolle locatie was. Dit soort verhalen deelt ze graag met anderen om kennis, cultuur en haar eigen betekenis in leven te houden.


Een gedachte over “‘Zal ik je even voorstellen aan de jongens? Ze vroegen al steeds wat die mevrouw nou komt doen’

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.