Wat mij het hele gesprek al opvalt is het schilderij, een portret van Mariken dat in de keuken hangt


Onderweg
Op een zomerse dinsdagochtend ga ik richting het het huis van Mariken. Zoals gewoonlijk is het weer ochtendspits in Nijmegen, met duizenden studenten die op weg zijn naar de Hogeschool. Gelukkig kan ik deze keer een andere buslijn nemen zodat ik niet te maken had met de enorme drukte. Eenmaal ingestapt en een paar haltes verder kom ik aan in de buurt van het huis van Mariken. Ik moet nog een klein stukje lopen, waarbij mijn ogen meteen vallen op een prachtige buurt met vele alleenstaande huizen, gebouwd naar moderne stijl. Ik loop een paar straten verder en arriveer bij het huis van Mariken.

Marikens stekkie
Ik bel aan en Mariken zelf doet de deur open. Op krijg direct een goede indruk van deze vrouw. Open, vriendelijk, sociaal en vrij. Dit merk ik ook aan de inrichting van het huis, een prachtige open woonkamer ingericht naar rust en openheid, met veel ramen waardoor er veel licht naar binnen komt. Aangrenzend een grote en groene tuin met veel ruimte. Vanuit de tuin kijk je uit op een mooie witte villa met een wat ouderwetsere architectuur.

Samengesteld gezin
Ik ga zitten aan de eettafel. Mariken biedt mij kop koffie aan en komt zelf ook aan de tafel zitten. Mariken is 52 jaar oud en woont in een samengesteld gezin. Zowel zij als haar man hebben al kinderen uit een andere relatie. Ze wonen nu met 7 man in één huis.  De kinderen lijken tevreden te zijn met deze situatie van co-ouderschappen.

Fietsen brengt meer dan alleen conditie
Mariken is dolgelukkig met haar man. Ze heeft haar man leren kennen op het sportcentrum, waar Mariken een tijdje spinning les heeft gegeven. Spinning en wielrennen zijn voor haar man en haar een gedeelde interesse, regelmatig doen ze dit ook samen. Deze quility time met zijn tweeën is voor Mariken erg van belang. Hierdoor is ze ook  regelmatig buiten.

Gezelschapsdier
In Nijmegen gaat Mariken vaak naar de film in De Lux. Ook is ze regelmatig te vinden op het terras met vriendinnen. Mariken gaat graag uit eten bij de Plak. Dit is voor haar ook jeugdsentiment omdat dit haar herinnert aan een geweldige studententijd. Ze vindt vooral de omgeving van Nijmegen heel mooi. Marikens vizier staat op het moment gericht op een reis naar Australië, die ze samen met een goede vriendin zal gaan maken. Een nieuwe ervaring, waar ze enorm naar uitkijkt.

Afstand van de kerk
Mariken van Nimwegen was in haar tijd behoorlijk avontuurlijk en rebels door met een vreemde man(Moenen) mee te gaan en deze vervolgens ook weer te verlaten. Mariken ging vroeger ook in tegen de autoriteiten. Ze kwam uit een streng gelovig  gezin. De kerk vond zij niks en heeft vanaf haar 16e jaar daarom besloten om niet meer naar de kerk te gaan. Dit in tegenstelling tot de oom van Mariken van Nimwegen die de kerk hoog in het vaandel had staan. Wanneer ze wilde gaan stappen sloop ze vaak stiekem het huis uit en ging naar de stad, omdat haar ouders het niet goed vonden dat ze uit ging. Als antwoord op de vraag of haar ouders dit ooit te weten zijn gekomen krijg ik te horen van Mariken ‘’nee ze hebben nooit wat gemerkt, hadden ze dit wel gemerkt dan was er voor mij niks veranderd’’. Marikens vader is inmiddels al een tijd overleden. Mariken heeft geprobeerd het gesprek te openen met haar moeder over vroeger en waarom de opvoeding zo streng was. Die wilde er niet echt over praten en daarna heeft Mariken het er nooit meer over gehad.

Schilderij
Mariken heeft goede familiebanden met haar broer en zussen. Ze komen nog regelmatig bij elkaar over de vloer en ondersteunen elkaar in de zorg voor hun moeder. De een wat minder dan de andere, dit  aangezien sommige familieleden aan de andere kant van het land wonen. Maar ieder doet zijn deel en is betrokken. Wat mij het hele gesprek al opvalt is het schilderij, een portret van Mariken dat in de keuken hangt, geschilderd door een Nijmeegse kunstenares. Mariken vertelt mij dat ze deze voor haar 50e verjaardag heeft gekregen en dat het best vreemd is om jezelf zo afgebeeld te zien. Het is een waardevol en bijzonder cadeau.

Betrokkenheid
Attent zijn is voor Mariken een belangrijke waarde. Ze vindt dat je als mens moet begrijpen dat je niet de enige bent die op de wereld loopt. Ze houdt niet van egoïstische mensen. Belangrijk vindt ze het dat je betrokkenheid toont naar je medemens. Niet alleen naar vrienden, maar ook op het werk. Mariken is werkzaam als coach en docente beeldende vakken op een middelbare school. Voor haar werk vindt ze het van groot belang dat ze klaarstaat voor haar leerlingen. Ook is ze betrokken bij de organisatie van de school en is van mening dat deze veel meer zou moeten doen voor de leerlingen. Helaas zit de VMBO-school in een afslanking en heeft ze onlangs te horen gekregen dat ze na 27 jaar werken op het VMBO overgeplaatst wordt naar het Kandinsky-college, een nieuwe kans en uitdaging.

Vernoemd naar
Mariken is door haar ouders naar Mariken van Nimwegen vernoemd omdat haar ouders veel interesse hadden in de Nederlandse literatuur. Haar zussen zijn ook vernoemd naar personen uit de Nederlandse literatuur. Mariken vindt dit leuk, maar niet heel bijzonder. Ze is tevreden met haar naam, maar voelt zich hier niet extra speciaal door.

Bij het einde van ons gesprek ben ik nog rondgeleid door de tuin. Een mooie groene en open plek waar je heerlijk kan relaxen. Mariken is tevreden met het huis waarbij ieder kind een eigen slaapkamer heeft, maar haar smaak is anders en ze zou liever in een wat ouder huis wonen. De tuin vind ze fantastisch en ze houdt enorm van tuinieren. Zodra de kinderen uit huis zijn zou ze graag willen verhuizen naar een kleiner huis. Ik heb Mariken een hand gegeven en bedankt. Ik word uitgelaten en ga met een voldaan gevoel terug naar huis.